زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

عبدالله اموی






عبدالله بن سعید اُمَوی (م ۲۰۰ق)، از نوادگان مروان بن حکم اموی و محدثان قرن دوم هجری قمری در مکه بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوصفوان عبدالله بن سعید بن عبدالملک بن مروان اموی دمشقی قرشی مروانی، از نوادگان مروان بن حکم اموی (حکومت ۶۴-۶۵ هـ) بود و در مکه می‌زیست. به‌جهت فراگیری دانش و تحصیلات، به نواحی مکه و به جمع بادیه نشینان داخل شد و با دانشمندان و فصحای عرب ملاقات نموده و علومی را فراگرفت. به گفته خویش، مدتی شاگرد یحیی بن یحیی غسّانی بوده و علوم لازم را از وی فراگرفته است. به علاوه، از محدثانی چون یونس بن یزید ایلی ، ابن جریح ، اسامة بن زید لیثی و ثور بن یزید حدیث شنیده و روایاتی نقل کرده است. کسانی چون نعیم بن حماد ، قتیبة بن سعید
[۱۵] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۱، ص۴۰۹.
و احمد بن حنبل از ایشان روایت کرده‌اند. برخی وی را سرآمد فقهای قرشی دانسته‌اند.
او دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که از آن جمله کتاب رحل البیت و کتاب النوادر است. سرانجام به سال ۲۰۰هـ درگذشت. در تاریخ وفاتش اختلاف است.
[۲۵] قشیری نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۱، ص۳۶۵.
[۲۶] ابن عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۷، ص۴۳۸.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۳۰۶.    
۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۷۱.    
۳. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۹۹.    
۴. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۳۳، ص۴۲۷.    
۵. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۱۰۴.    
۶. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۲۹، ص۵۸.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۲، ص۴۲۹.    
۸. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۸، ص۳۳۷.    
۹. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۹۹.    
۱۰. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۳۳، ص۴۲۷.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۰۹.    
۱۲. ↑ ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۷۲.    
۱۳. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۹۹.    
۱۴. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۳۳، ص۴۲۷.    
۱۵. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۱، ص۴۰۹.
۱۶. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۲۹، ص۵۸.    
۱۷. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۹۹.    
۱۸. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۲، ص۲۳۵.    
۱۹. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۷۱.    
۲۰. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۳۰۶.    
۲۱. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۲۹۸.    
۲۲. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۷، ص۱۰۳.    
۲۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۰۹.    
۲۴. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۵۹.    
۲۵. ↑ قشیری نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۱، ص۳۶۵.
۲۶. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۷، ص۴۳۸.


۳ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۵۹، برگرفته از مقاله «عبدالله اُمَوی».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.